Et si omnes ego non...

Land of the morning Bayang magiliw, perlas ng silanganan.

Child of the sun returning Alab ng puso, sa dibdib mo’y buhay.

With fervor burning Lupang hinirang, duyan ka ng magiting

Thee do our souls adore. Sa manlulupig, di ka pasisiil.

Land dear and holy, Sa dagat at bundok, sa simoy at

Cradle of noble heroes, sa langit mong bughaw,

Ne’er shall invaders may dilag ang tula at awit

Trample thy sacred shores sa paglayang minamahal.

Ever within thy skies and through thy clouds Ang kislap ng watawat mo’y

And o’er thy hills and seas; tagumpay na nagniningning.

Do we behold thy radiance, feel the throb Ang bituin at araw niya

Of glorious liberty kailan pa may di magdidilim.

Thy banner dear to all hearts Lupa ng araw, ng lualhati’t pagsinta,

Its sun and stars alright, buhay ay langit sa piling mo.

Oh, never shall its shining fields Aming ligaya na pag may mang-aapi,

Be dimmed by tyrants might. ang mamatay ng dahil sa iyo

Iniibig ko ang Pilipinas. Ito ang aking lupang sinilangan. Ito ang tahanan ng aking lahi

Ako’y kanyang kinukupkop at tinutulungan upang maging malakas, maligaya at kapakipakinabang

Bilang ganti, diringgin ko ang payo ng aking mga magulang

Susundin ko ang mga tuntunin ng aking paaralan

Tutuparin ko ang mga tungkulin ng isang mamamayang makabayan at masunurin sa batas

Paglilingkuran ko ang aking bayan nang walang pag-iimbot at ng buong katapatan

Sisikapin kong maging isang tunay na Pilipino sa isip, sa salita, at sa gawa